Opis Rozmaryn lekarski ( rosmarinus officinalis ) jest krzewem wiecznie zielonym o wąskich liściach przypominających igły i silnym, charakterystycznym zapachu lekko zbliżonym do zapachu eukaliptusowego. Olejek rozmarynowy należy do najczęściej stosowanych olejków wśród olejków pochodzących z roślin z rodziny wargowych ( Labiatae ). Rozmaryn najczęściej występuje w klimacie śródziemnomorskim, chociaż występuje w całej Europie. Rozmaryn był jedną z najwcześniej stosowanych w medycynie roślin. Miał swoje zastosowanie jako przyprawa konserwująca żywność, w niektórych krajach był rośliną stosowaną w obrządkach religijnych. Istnieje wiele podgatunków i odmian rozmarynu, które w dużym stopniu warunkują skład chemiczny olejku. Głównym składnikiem jest eukaliptol ( 1,8-cyneol ) 20%-50%, następnie: alfa-pinen do 25%, kamfora, borneol ,kamfen. Wyróżnia się następujące odmiany olejku rozmarynowego: cyneolowy (eukaliptolowy) 40% cyneolu (pochodzenie - Włochy, Maroko, Tunezja); kamforowy - 25% kamfory (Francja); alfa-pinenowo - werbenowy (25% alfa-pinenu 25% werbenonu ) Korsyka, Algieria; alfa-pinenowo -cyneolowy ( 20% alfa-pinenu, 30% cyneolu ) Jugosławia, Grecja, Hiszpania.
Zastosowanie:
- stymuluje centralny układ nerwowy,
- depresje, zmęczenie psychiczne, wzmożone napięcie, trudności w zapamiętywaniu,
- tonizuje pracę serca, łagodzi dolegliwości związane z żylakami,
- ułatwia oddychanie w czasie kataru, łagodzi kaszel przy przeziębieniu, grypie,
